prodigy
Aku ter... tadi.
Ter... apa?
Hmm, termarah. Biasalah aku pun manusia, ada kekurangannya. Tapi tadi terlupa nak kawal perasaan. Alamak. Sedangkan cakap 'ah' dekat ibu bapa sendiri pun dah berdosa.
Tapi tadi...
Bukan setakat 'ah' tapi...
'Alamak banyak sangat lah input nak dengar. Ayah cakap tu, ibu cakap ni, tv lagi, phone lagi.'
Banyaknya dosa.
Bila fikir balik, phone dgn tv lagi penting ke daripada ibu ayah aku??
Sampai hati aku ckp mcm tu, sampai kaki dah ni bukan hati je. Tapi nak pujuk hati ibu aku terus potongkan buah mango untuk ibu. Maklumlah ibu suka buah.
Ayah pulak, aku terus buat lawak, walaupun takde la lawak mana. Eheh, entah apa apa.
Keluarga aku zahirkan maaf dgn perbuatan. Macam tak berani nak lafazkan.
Tapi jauh di sudut hati, ibu dah lahirkan aku, aku potongkan buah je nak mintak maaf?
Ayah dah besarkan aku, tapi aku ingat lawak je boleh ganti perkataan maaf?
Ibu ayah, MAAF.

No comments:
Post a Comment